Denver – Seattle terug naar de fotopagina's

Donderdag 04 oktober vertrek

-Boek je KLM, vlieg je met NorthWest Airlines. Dat is een stuk minder, inmiddels heb ik de terugvlucht vanuit Seattle gecheckt, ook operated by NW.

De foto’s vanuit het vliegtuig laten Groenland zien; de tussenlanding op de luchthaven van Detroit (schijnt afgezien van deze nieuwe vleugel, behoorlijk ouderwets te zijn).

De auto oppikken in Denver bij National Rent a Car. Hotels hebben we niet geboekt al de 1e nacht: het Denver Double Tree Hotel.

Vrijdag 05 oktober

oa. Denver downtown en bij Colorado Springs the Garden of the Gods

Zaterdag 07 oktober

Vandaag gaan we Denver uit, maar eerst ontbijten in de buurt van ons DoubleTree Denver Tech Center Hotel. De avond ervoor hadden we al een ontbijttentje gezien in de buurt. Dat bleek een Diners te zijn. Een vreselijke lawaai tent, ongelooflijk, en dat om 9 uur ’s ochtends.

Er zijn wat foto’s van.

Daarna hebben we veel te veel tijd doorgebracht bij een WalMart Superstore. Eten en drinken inkopen en kleding aankopen, want het is hier dus vreselijk warm, vandaag zal het 30 graden worden.

Uren later vertrekken we uit Denver via I-25, die zo’n beetje kaarsrecht naar het noorden loopt. In de binnenspiegel van de auto ontdekten we vreemde, verspringend groene digitale lettertjes, maar even later begon het te dagen, de kompasrichting. Dus steeds kijken, ja N, NE, NW etc. Logisch natuurlijk, maar in het begin ben je nog een beetje daas in zo’n vreemde SUV. De airco was het eerste dat we gingen doorgronden. Niet zo moeilijk allemaal, maar eerst stond dat ding op Fahrenheit, dat bleek te lastig. Dan moet je het boekje erbij halen, dat zat ergens achter in luikje in de kofferbak verstopt. Via de settings van het Driver Information Center, kan je dat veranderen. Dan staat gelijk alles op metric.

’s Middags om half vijf zijn we een hotel gaan zoeken, we waren toen bij Fort Collins. Dat bleek niet zo eenvoudig, er was een groots HomeIn weekend van de plaatselijk university, zo’n beetje alles vol. Buiten de stad uiteindelijk een BestWestern Hotel, wel oké, maar voor de begrippen hier weer veel te duur.

Zondag 8 oktober 2007

( Die hopeloze kranen die je nog vaak aantreft. Er beginnen al wel betere te komen, maar wat ik bedoel? Op de foto zie je een model, je moet de kop flink met je hand beetpakken en dan naar je toe uittrekken. Dat is dan gelijk bhamm, volle kracht het water eruit. Met wat gedoe lukt het dan wel de straal wat minder te krijgen. De douchekraan gaat gelijk op volle sterkte, alleen de temperatuur is dan bij te regelen. Om over die vijvertoiletpotten nog maar te zwijgen. )

Vandaag op naar Cheyenne, de hoofdstad van Wyoming. Eigenlijk te veel tijd verspild met een route die minder mooi bleek dan uit beschrijvingen verwacht. Maar hier in Cheyenne stikt het middenin de stad van enorme goederentrein omdat het een belangrijk knooppunt is. Doorgaans 5 locs ervoor met soms ook nog 2 helemaal achteraan. Voor Marion wat minder, want dat gaat van: stoppen, draaien, wachten, de zon staat verkeerd, hier mag je helemaal niet parkeren etc. etc.

Toch wel leuk om op terug te kijken, maar we moeten nu eens kilometers gaan maken, Maandag op naar Mount Rushmore met de gebeeldhouwde presidenten, het ligt net in South Dakota (zie het kaartje van de allereerste foto).

Maandag 8 oktober 2007

Vandaag was het een behoorlijke tocht naar de noordoost kant van Wyoming en dan South Dakota in. Daarom gaan we dinsdag pas naar Mount Rushmore, we overnachten nu vlakbij in Rapid City). Apart waren de plekken waar de rivier de Platte werd overgestoken door de migranten die rond 1850 via oa de Oregon Trail naar het westen trokken (de welbekende trek naar het westen in die jaren).

De sporen die de ossewagens trokken in de rotsige bodem waren goed te zien.

Verder foto’s van het imponerende, kale Wyoming. Veel delen van de Highway zijn hiervoor voorzien van slagbomen en stoplampen vanwege de sneeuwstormen die kunnen voorkomen. Wij hebben nog steeds stralend zonnige weer, nu rond de 21graden.

(vaak heb ik weinig tijd voor de tekst bij de foto’s, de fouten haal ik er zo veel mogelijk uit, maar later zie ik er af en toe toch nog inzitten)

Dinsdag 9 oktober 2009

We schieten eigenlijk maar slecht op, een paar uur rond Mount Rushmore en in Keystone, daar vlak in de buurt, een hotel genomen.

Morgen een ruk naar het westen maken, dat betekent weer dwars door Wyoming. Richting Yellowstone. Dat ligt zo’n beetje op de route, dus ga je dan automatisch ook naar toe.

Woensdag 10 en donderdag 11 oktober 2007

Een tocht door het noordelijke deel van Wyoming, oa. Devils Tower.

Donderdag Montana in, het kleinste blokje om dat we vanaf ons punt konden maken was 250 mile, een deel van de route was 110 mijl zonder enige zijweg. Het rijdt toch heel snel, omdat de wegen zo rustig zijn. De landschappen hier in deze staten zijn echt bijzonder schitterend, het is niet te beschrijven. Daarbij is het weer ook nog steeds mooi (boven de 20graden).

In het algemeen is het goedkoop hier, echt goede hotelkamers voor 60 – 90 dollar (42 – 63 euro), eveneens het eten (steaks en seafood).

Regelmatig zie je hier eindeloze met kolen geladen goederentreinen. Verder stikt het in de velden en heuvels van antilopes en ander soortige ree-achtigen.

Vrijdag 12 oktober 2007

Het leukste vandaag waren de schoollbussen in dit gebied, met iedere keer die uitklappende borden stop erop. In de middle of nowhere stapten die kinderen uit, soms bij een huis, soms bij een verlaten zijweg met in geen velden of wegen een huis. Mammie zal wel met de auto onderweg zijn.

En een enorme kudde koeien die door ‘echte cowboys’ verder gedreven werden.

Zaterdag 13 oktober 2007

Vandaag vanuit Cody (Wyoming) op pad naar de oostelijke ingang van Yellowstone. Het regende voor het eerst een beetje, maar al snel reden we weer in de zon. In Yellowstone hier en daar wat sneeuw en ijzig, prima te rijden. Kan je ook slechter treffen, wegen afgesloten.

Langs de rand van de weg op een wat hoger gelegen wal scharrelde een beer. In feite maar zo’n 30 meter van ons vandaan. Op die foto met die dame (het leek Simple Paris Hilton wel, zo Amerikaans), zie je de afstand. Er wordt in alle pamfletten flink voor gewaarschuwd dat ze super gevaarlijk zijn, dit was een Grizzly. Overigens zie je op sommige foto’s dat het druk lijkt in Yellowstone, maar dat vertekent; na een 10 minuten kijken en wachten voor ies bijzonders verzamelen zich wat auto’s, maar verder was het heel fijn rustig in Yellowstone. ’s Zomers schijnt het hier de Hoge Veluwe wel te lijken en al die stadjes Valkenburg, zo druk.

Door de 10x telelens kan ik de dieren nog een heel stuk dichterbij halen.

Verder zien we hier bisons (moet je ook niet gaan aanhalen), Moose en wolven.

Ook overal plekken met rookpluimen van thermale activitiet, daar moet je niet op gaan lopen, levert je een paar verschroeide zolen op (lees de tekst op het bord)

’s Avonds in het plaatsje WestYellowstone (Montana) een hotel, zaten 2 bussen vol met Duitsers in. Prima kamers, alleen geen internet. Eigenlijk ook wel even rustig. Om wat meer de ruimte te hebben, namen we 2 kamers (à 60 dollar, 42euro).

Zondag 14 oktober 2007

We willen nog een nacht in Yellowstone blijven, maar ik niet zonder internet. Dus verkassen we naar een hotel aan de overkant.

Overigen het stadje Cody (foto’s waar deel 3 mee begint), is gesticht door Buffalo Bill, oftewel William J. Cody. Het hotel dat hij er gebouwd heeft, staat er nog steeds. De saloon is nog in originele staat (zie foto).

Buffalo Bill is ook wereldberoemd vanwege zijn reizende Westernshow, waarmee hij ook Europa bezocht in het begin van de 20^e eeuw.

Vandaag opnieuw Yellowstone in. Het is werkelijk heel schitterend landschappelijk. Nu veel van de geothermale activiteit gezien. Echter tientallen meters hoog spuitende geisers. Zo zie je niets, en zo gaat het ineens de lucht in, vergezeld van een enorm lawaai.

Een foto van de satellietantenne op het dak: aan boord van de auto is het OnStar systeem: telefooncommunicatie voor allerlei servicediensten, als je de sleutels kwijt bent kan je via je mobieltje bellen – springen je sloten weer open!, als de AirBags ontbranden – zoeken ze ook contact met je. Als je per ongeluk een knopje op het stuur indrukt, wat ik deed: begint er ineens iemand te praten tegen je, SECURITY, do you need help? Answer yes or no, ik roepen NO, dat begreep de stem niet: do you need help YES or NO? NO! De stem bleef het niet begrijpen (die scène weleens gezien met Ozzy Osbourne terwijl hij rijdend door Los Angeles zijn pratende radio het zwijgen op wil leggen?, zo zat ik ook. ) Nog net voordat de gillende sirenes van allerlei hulpdiensten op ons af zouden stormen een knopje gevonden om het ding het zwijgen op te leggen. De stem zei THANK YOU.

Maandag 15 en dinsdag 16 oktober 2007

Wat verder zuidwaarts gereden, en dinsdag in Idaho aangekomen. De ‘potato state’. Omdat het stuk dat we wilden rijden te ver was, al om 4 uur blijven steken in Idaho Falls. Applebees lag tegenover het hotel, daar gegeten. Over de foto’s: - onze midsize Trailblazer SUV tussen 2 grotere broers (zoals de Chevy Tahoe, Dodge Durango, Chevy Suburban, Ford Expedition etc.). Ook bij zo’n camper met een Jeep erachter, ben ik maar klein. Maar als ik uitstap moet ik me van de stoel laten glijden om met mijn voeten op de grond te komen. Zoals een vraag van een van de lezers: er rijden hier inderdaad ontzettend veel SUV’s en pick-upjes (van ‘klein’ tot mega). Een formaat Polo zie je hier vrijwel nooit.

Ook zie op een foto het beruchte knopje (YES or NO) op het stuur, het sprekende kopje. Zit naast de stuurbediening voor de radio. ‘Handig’.

De winkels zijn druk met Halloween, 26 oktober.

De hotelkamer lag tegenover de uitrukpost van brandweer en ambulance.

Voor zo’n beetje alles dat gebouwd wordt, zie je eerst een geraamte van hout verschijnen, dat met allerlei plaatmateriaal tot muren wordt omgetoverd. Gaat snel. Het lijkt me wel wat.

Woensdag 24 oktober 2007

De tijd is wel heel snel gegaan, ik zie dat het verhaal is blijven steken op dinsdag 16 oktober, ruim een week geleden nu.

Ik denk, dat het komt, omdat er al die dagen niet zoveel gebeurde. Op het kaartje is de route te zien naar de kust van Oregon, verschillende dagen hebben we doorgebracht in Idaho. Apart (bijna alles was mooi en apart) was Hailey en Sun Valley. Een wintersport gebiedje. Het lag ontzettend mooi. Veel supermooie herfstkleuren. Voor wintersport leek het ons niets, je bent nu eenmaal Oostenrijk gewend. Afgelopen donderdag en vrijdag waren we in Boise (boi-s-ie), de hoofdstad van Idaho. 2 nachten gebleven om gewoon wat langer ergens rond te kunnen kijken. Zaterdag kwamen we in Oregon aan. Wat ons telkens weer verbaasde, was dat wel heel USA een enorme ruigte, leegte en prachtige landschappen leek te hebben. In Oregon 2 ‘verrassingen’: geen state tax, behalve (pech) op hotelkamers. 2^e: ik ging zoals gebruikelijk weer tanken, blijkt niet met selfservice toegestaan door de Law in Oregon. Tanken gebeurt hier met bediening. In Oregon zaten we te puzzelen met de route, hier namelijk veel bos en gebergte met bos. Dat vinden we niet mooi, wij willen de prachtige weidse landschappen zien met dessert, gebergte, plains etc. Maar ook Oregon is weer prachtig ruig op veel plekken en op

naar de kust, het laatste stuk veel bos. Rijdend langs de kust, Highway 101, is het veelal net zo mooi als HW 1 in Californië. Als de weg echter wat van zee afbuigt, ga je toch weer heel veel door bos. In Newport aan de kust overnachten we in de Elizabeth Inn, de volgende dag rijdend naar het Noorden en zitten we na 70km al weer in een volgend hotel, het is mooi daar en toch al weer later geworden.

Dinsdagavond voor het eerst in Washington. Nu komen we voor Washington toch wel krap in de tijd, rijdend langs Mount St. Helens, moeten door blijven gaan. Geen tijd meer om te kijken verder. In Olympia zo’n 80 mijl voor onze eindbestemming in Seattle, gaan we overnachten.

Woensdag en donderdag gaan we besteden aan het gebied bij en in Seattle. Donderdagavond zullen we bij het vliegveld in de buurt overnachten, vanwege het vertrek naar huis.